Leon Adriaans

Leon schilderde wat het dichtst bij hem was, zijn paard, de ramen van zijn werkplaats, een vogelnestje, zijn vrouw, en hij schilderde zichzelf, meestal als schilder die werkt in zijn werkplaats. Leon schilderde op een hele directe en intense manier, in het begin vooral op ruig pakpapier of stukken hout. Hij heeft ook veel werk gemaakt zonder enige voorstelling erin, niets anders dan kwastafdrukken, soms ook met zijn duim. Hij ging ook met zijn paard en wagen door Den Bosch rijden. Mensen dachten dat hij een ouderwetse landbouwer was, een primitief. Leon was dicht bij de natuur, de afstand tussen zijn kunstenaarschap en zijn verlangen op te gaan in het leven van de seizoenen was klein. Klein, en vaak overbrugbaar zoals zijn schilderijen laten zien.